Een van de voordelen van mensen begeleiden, naast het feit dat het gewoon ontzettend leuk is, is dat ik tegelijkertijd ook mijzelf begeleid en dus meegroei/ontwikkel. Dit kan een nog diepere ontwikkeling in mijzelf zijn door het meer afpellen van de jullie vast wel bekende ui,
het ont-wikkelen van patronen/gedragingen die niet meer bij je horen. Ook wij therapeuten zijn en blijven mensen en maken dingen mee in het leven. Wel ont-wikkelen wij zoveel mogelijk alvorens wij aan de slag gaan als hulpverleners. Maar het leven is geen leven als ook wij, ik, niet telkens uitgedaagd word en nieuwe lessen te leren heb. Wij, trainers en deelnemers, houden elkaar een spiegel voor. Het is de kunst om tijdens een training of workshop mijn eigen gevoelens/patronen zoveel mogelijk te parkeren wanneer ik hierin diep geraakt word. Alleen dán kan ik er helemaal voor de ander zijn en schiet ik niet in projecties. Ná de training/workshop zal ik het gene waarin ik diep geraakt was pas onder de loep nemen, middels zelfreflectie nagaan wat het mij heeft te zeggen, en/of wat er eventueel nog meer geheeld mag worden. Zo zijn ook onze (trainers) na-werkbesprekingen heel waardevol!

En ja, ik láát mij ook raken; ik hoor vele verhalen, bijzondere en soms wonderbaarlijke, maar ook heftige, zeer pijnlijke. Mijn hart staat open voor iedereen die zijn/haar verhaal wilt delen, persoonlijk of in de groep.
Gisteren was ik op een netwerkbijeenkomst van Surpluswelzijn en hier werd ons gevraagd om onze drijfveer te tekenen van ons bedrijf, zonder woorden te gebruiken. Mooie oefening dacht ik, want middels tekeningen zie je vaak véél meer van de ander. (Vandaar dat we dit ook als een belangrijk methodiek binnen onze psychosociale trainingen/workshops gebruiken) Meteen wist ik wat ik wilde tekenen; 2 Harten met elkaar verbonden. Zo probeer ik verbindingen te leggen met de medemens, vanuit het hart en kan ik dit werk ook niet zonder mijn hart doen. En ja, zo stel ik mijzelf ook kwetsbaar op en stoot soms mijn hoofd. Desalniettemin zou ik niet anders willen…ik blijf mij ontwikkelen! In mededogen, in begrip, in verdieping.

Het is natuurlijk fijn om mooie feedback te krijgen na de trainingen, maar het is ook fijn om onze groeimomenten te zien en te pakken. Zo bestaan de groepen elke keer weer uit verschillende culturen/diverse achtergronden, meer of minder mannen/vrouwen, diverse problematieken, mensen uit verschillende steden/dorpen en alles is goed en ontzettend leerzaam! Daarom wordt de syllabus continue onder de loep genomen en indien nodig en gewenst aangepast. Het ontwikkelt mee n.a.v. de behoeftes. Hierdoor proberen wij zoveel mogelijk maatwerk te leveren.
Zo is er nu een nieuwe training ontwikkeld die bestaat uit 3 modules.
Het mooie vind ik zelf aan deze training, dat alle doelgroepen kunnen deelnemen.
Niemand wordt dus meer in een hokje geplaatst! Wij vragen alleen jouw motivatie en een gezonde geest om aan jezelf te willen werken!

Nog een mooie ontwikkeling is dat Identiti.me vandaag de sleutels heeft gekregen van onze nieuwe ruimte; Bredaseweg 108, Oosterhout NB. Mijn collega Boban en ik gaan hier Identiti.me meer uitbreiden met onze dienstverlening aan mensen uit Oosterhout/Breda/Tilburg en omgeving. De ruimte delen we samen met een geweldige stichting; stichting Little Dreams, die zich inzet om kleine en grote dromen van mensen met een fysieke beperking te verwezenlijken vanuit zoveel mogelijk eigen kracht en talent.
Dit sluit mooi aan bij onze missie. Wat een mooie ont-wikkelingen en ontwikkelingen!

    

 

Hoezo druk? 🙂